Mechanika
WSPÓŁCZYNNIK TARCIA SPADA DO ZERA! Supersmarowność Makroskopowa w Próżniowych Komorach Procesowych
INŻYNIERIA POWIERZCHNI / TRIBOLOGIA
SUPERLUBRICITY
Granica zerowego tarcia: Nanostruktury MoS2 i diamentopodobne w bezolejowych mechanizmach próżniowych
W warunkach wysokiej próżni tradycyjne smary ciekłe odparowują, prowadząc do natychmiastowego zatarcia węzłów tarcia. Wdrożenie technologii makroskopowej supersmarowności (Structural Superlubricity) opiera się na spontanicznym formowaniu się nanozwojów grafenowych i dwusiarczku molibdenu podczas pracy elementu.
µ < 0.001
Współczynnik tarcia
10^-10 Pa
Stabilność w próżni
Brak bezpośredniego kontaktu krystalicznego między płaszczyznami pozwala na redukcję zużycia ściernego o cztery rzędy wielkości w porównaniu z powłokami DLC.
Źródło: Tribology International
Artykuł naukowy →
Author: INTEGRATORPRZEMYSŁOWY.PL
