Powłoki DLC i węglik boru w elementach armatury szlamowej. Twardość 3000 HV kontra erozja

Twardość zbliżona do diamentu nanoszona metodą PVD/CVD

W zakładach energetycznych, cementowniach czy instalacjach przesyłu szlamów górniczych, uszkodzenia armatury regulacyjnej są codziennością. Zawory kulowe i grzybkowe poddane ciągłemu przepływowi płynu ze ścierniwem tracą szczelność na skutek erozji strumieniowej. Zwykła stal nierdzewna AISI 316 czy nawet napawanie Stellite’em ulega stopniowemu wycinaniu pod wpływem mikrouderzeń twardych ziaren kwarcu.

Ochroną dla elementów ruchomych stają się **Powłoki Diamentopodobne (DLC – Diamond-Like Carbon) oraz Węglik Boru .

Nanoszone w próżni metodą PACVD powłoki mają grubość od 2 do 5 mikrometrów, ale charakteryzują się ekstremalną twardością sięgającą 2500–3000 HV (w skali Vickersa).

Kluczowe właściwości użytkowe:

• Bardzo niski współczynnik tarcia (µ < 0,1): Zapobiega przywieraniu osadów i obniża moment obrotowy potrzebny do przesterowania zaworu.
• Odporność na erozję i mikropitting: Twarda struktura węgla sp3 skutecznie odbija drobne cząstki ścierne.
• Doskonała odporność chemiczna: Powłoka jest obojętna na większość stężonych kwasów i zasad.