Kiedy drgania stają się wyczuwalne, łożysko jest już martwe. Czyli słów kilka o Emisji Akustycznej (AE)

Nie czekaj, aż wał zacznie trzepać całą maszyną

Standardowy obchodowy z Utrzymania Ruchu podpina analizator wibracji (akcelerometr) do oprawy łożyska. Widzi skok amplitudy w paśmie niskich lub średnich częstotliwości, wyrokuje „łożysko do wymiany”. Sęk w tym, że widoczna, mierzalna wibracja (makrodrgania) to już ostatnie stadium „raka”. Ścieżki są zatarte, koszyk ledwo zipie. Za chwilę maszyna stanie.

Światowi specjaliści od predykcji od dawna przechodzą w fazę znacznie wcześniejszego wykrywania. Technologią, która tu wymiata, jest Emisja Akustyczna (AE – Acoustic Emission) pracująca w paśmie od 100 kHz do nawet 1 MHz.

Na czym to polega?
Wyobraź sobie naciąganą gałąź drzewa. Zanim gałąź pęknie z trzaskiem na pół (to są nasze klasyczne wibracje maszyny), najpierw w środku pękają pojedyncze włókna (to ciche trzaski drewna wewnątrz).

Stal zachowuje się tak samo. Pod potężnym naciskiem rolek w zębatce lub w łożysku, w krystalicznej strukturze metalu pojawiają się mikropęknięcia wielkości włosa. Uwalniają one porcję energii sprężystej w postaci fal akustycznych o ultrawysokiej częstotliwości (Stress Waves). Czujnik piezoelektryczny AE przyklejony do obudowy „słyszy” ten krzyk rozrywanej stali nawet na 6 do 8 miesięcy przed tym, zanim łożysko zacznie fizycznie wibrować i chrobotać na zewnątrz!

Dzięki Emisji Akustycznej działy planowania nie muszą awaryjnie wstrzymywać nocnej zmiany. Wiedzą o powolnym zmęczeniu materiału na tyle wcześnie, by zaplanować wymianę wału na długi weekend serwisowy.