Rozciągasz, a one pęcznieją na boki! Druk 3D metamateriałów auksetycznych tworzy niezniszczalne struktury pochłaniające udary
Programowanie geometrii wewnętrznej zamiast syntezy chemicznej
Projektowanie podkładek wibroizolacyjnych dla obrabiarek CNC czy wypełnień hełmów ochronnych boryka się z ograniczeniami konwencjonalnej materii. Wszystkie naturalne materiały poddawane rozciąganiu chudną (dodatni współczynnik Poissona), a ściskane uciekają na boki.
Dzięki rozwojowi drukarek proszkowych SLS i żywicznych SLA, inżynierowie mogą drukować Metamateriały Auksetyczne (Auxetic Metamaterials).
Właściwości auksetyków nie wynikają z ich składu chemicznego (mogą być drukowane z elastycznego TPU, nylonu PA12 a nawet ze stopów tytanu). Sekret tkwi w specjalnie wygenerowanej topologii mikroskopijnych, wklęsłych komórek w kształcie kokardek (Re-entrant Honeycomb).
- Wzrost gęstości w punkcie uderzenia: Kiedy w auksetyk uderza siła punktowa (np. grot), materiał nie rozsuwa się na boki, lecz zsuwa do środka, samoczynnie zagęszczając się w miejscu uderzenia.
- Zdolność do układania się na sferach: W przeciwieństwie do zwykłej pianki, płyta auksetyczna wygięta w kształt siodła lub kuli nie marszczy się na krawędziach, układając się idealnie w formach wtryskowych.
- Ogromna poprawa odporności na pękanie (Fracture Toughness): Wewnętrzne pory wymuszają zamknięcie się szczeliny pęknięcia, zanim zdąży ona spenetrować cały blok.
Opracowano na podstawie analiz topologicznych MIT Media Lab (Programmable Materials), aplikacji w technologiach Stratasys oraz mechaniki ciał stałych.




